چه باید کرد؟ ، مهران ادیب

 مهران ادیب

چه باید کرد؟

     

انتصابات نظام ولایت فقیه هم تو زرد از آب درآمد وبه افتضاح کشیده شد و مردم توانستند آنرا مستمسک قرار داده و با حرکتی بسیار مدبرانه و مسالمت آمیز، باردیگر مخالفت خود با  حکومت خون آشام حاکم بر کشورشان را به گوش مردم دنیا برسانند . جلادان حاکم   بر ایران که سخت غافلگیر شده بودند با فرستادن اراذل و اوباش حقوق بگیر خود در صفوف مردم که دست به  اغتشاش و آشوب رزیلانه بزنند  وبا آتش زدن و غارت مغازه ها و حمله به چند بانگ و شکستن شیشه در و پنجره خانه های مردم ، حرکت آرام و آزادیخواهانه مردم را اغتشاش  و آشوب که از سوی بیگانگان طرح ریزی شده جلوه دهند وبهانه ای شود که به نیروهای سرکوب کننده دستور دهند  به صفوف راه پیمایان آزادیخواه و عدالتجو  و مخالف استبداد ، یورش برده ضمن کشتار و زخمی نمودن شماری  از آزادیخواه ، تعدادی راهم به اسارت گرفته و به مکان های نامعلوم ببرند . شبانه نیزتعدادی از اوباش چماقدار حکومتی نیز به کوی دانشگاه تهران یورش برده و با تخریب و قتل و مجروح نمودن دانشجویان  بار دیگر خاطره دردناک هجدهم تیر را در اذهان ملت ایران زنده نمودند.               

 هم میهن دور از وطن

نظام های خودکامه و جنایتکار جهان چند صباحی توانسته اند با ایجاد جو ارعاب  وحشت در سایه بگیر و ببند و اعدام به حکومت  ظالمانه خود ادامه بدهند ولی در اثر خیزش یکپارچه مردمی با خفت و خواری سرنگون شده و در قعر تاریخ مدفون گردیده اند . نگاهی به تاریخ یکصد سال اخیر جهان ، همه چیزرا بخوبی دریافت خواهیم کرد . اما سئوال اینجاست   که چرا ما پس از صد سال مبارزه و فدا نمودن آزاده ترین فرزندان کشورمان هنوز به آزادی و عدالت نرسیده ایم . تا خواسته ایم آزادی را لمس کنیم فرسنگ ها از آن دور شده ایم و از چاله در آمده و در چاه افتاده ایم  و اسیر نظامی مستبدتر از نظام های پیشین گشته ایم . این سئوالی است که باید از خود نمائیم .  آیا جز پراکندگی  و همدیگر را زیر سئوال بردن کار دیگری را برای برون رفت از این همه خسارت جانی و فرهنگی  وتاریخی کرده ایم ؟ بیائیم به میهن در بند خود بیاندیشیم و برای برون رفت از این مصیبت بزرگ دست هم گیریم و به پا خیزیم  نه اینکه ساکت بنشینیم و منتظر حرکتی در درون کشور شویم  تا تکانی بخود داده و صدایمان درآید و هرکدام   بخواهیم به نفع دسته و گروه خود از آن بهره برداری کنیم  سپس با فروکش شدن حرکت مردمی  ماهم ساکت شویم تا حرکت خود جوش دیگری در کشورمان انجام گیرد  تا تکانی خود داده و به صدا در آئیم .

تا باهم نشویم و شب و روزمان را در راه افشای جنایتهای نظام حاکم بر سرزمین ورجاوندمان صرف نکنیم  جایگاهی در بین ملت ایران نخواهیم داشت . باید به هم میهنان درون کشور صاقانه نشان دهیم تا پای جان در کنارشان بوده واز مبارزات آزادیخواهانه آنان با تمام وجود دفاع کرده و صدای آنان را به گوش ملت های جهان خواهیم رساند . دولت های جهان  از آنچه که در درون ایران می گذرد آگاهند ، آنها پی منافع خود هستند و بس . این ملت ها هستند که می توانند با فشار آوردن بر دولت هایشان آنها را وادار نمایند تا دست از کمک و حمایت پشت پرده  خود از نظام جنایتکار و ایران ویران کن ولایت فقیه  بردارند . پس به خود آئیم و دست از بگو مگو با خود بر داریم و در یک صف قرار گیریم و برای رهائی میهن عزیزمان از زیر سلطه دستاربندان جانی ،  به کمک هم میهنان مبارزداخل کشور بشتابیم و صدای زنان و مردان مبارز کشورمان را به گوش ملت های جهان برسانیم و از آنها بخواهیم با فشار بر دولت هایشان  بخواهند دست از حمایت های پنهانی اشان به حکومت غیر قانونی ولایت فقیه که نام " جمهوری اسلامی " برخود نهاده است ، بردارند 

خردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی